1. درمان شکستگی‌های دیستال تی‌بیا و فیبولا با پلاک تی‌بیا و پیچ‌های پروفیبولا

احمد شهلا؛ سعید چاره‌ ساز؛ افشین امین‌زاده گوهری

دوره 9، شماره 1 ، زمستان 1389، صفحه 1-7

http://dx.doi.org/10.22034/ijos.2020.121020

چکیده
  پیش‌زمینه: ثابت کردن شکستگی‌های دیستال تی‌بیا و فیبولا با پلاک تی‌بیا و با عبور پیچ‌ها از هر دو استخوان تی‌بیا و فیبولا که پروفیبولا نامیده می‌شود، عمدتاً در بیماران مسن با استئوپروز، که استحکام کافی برای پیچ‌ها وجود ندارد و یا بیماران جوان که به‌علت تعدد قطعات شکسته و شرایط پوستی بد، امکان ثابت کردن مستقل هر دو استخوان با دو ...  بیشتر

2. رابطه شیب پشتی تی‌بیا با پارگی رباط متقاطع جلویی

سیدمرتضی کاظمی؛ سیاوش همتی اسلاملو؛ آرش ملکی؛ رضا زندی؛ محمدعلی جلیلی؛ کیقباد عاشوری؛ فرشاد صفدری

دوره 9، شماره 1 ، زمستان 1389، صفحه 8-12

http://dx.doi.org/10.22034/ijos.2020.121021

چکیده
  پیش‌زمینه: در مورد نقش افزایش شیب پشتی تی‌بیا در پارگی رباط متقاطع جلویی اختلاف نظر وجود دارد. هدف از این مطالعه بررسی نقش احتمالی شیب پشتی تی‌بیا در پارگی رباط متقاطع جلویی بود. مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر به صورت مورد- شاهدی برروی بیماران مراجعه کننده به یک مرکز درمانی ـ آموزشی شهر تهران در سال‌های 88-1387 انجام گردید. ۶۱ بیمار دچار ...  بیشتر

3. بررسی ارزش تشخیصی تست «آگزیال لودینگ مک‌موری» در پارگی‌های منیسک زانو

محسن مردانی کیوی؛ علی کریمی؛ کیوان هاشمی مطلق

دوره 9، شماره 1 ، زمستان 1389، صفحه 13-17

http://dx.doi.org/10.22034/ijos.2020.121022

چکیده
  پیش‌زمینه: هدف از انجام معاینات و تست‌های بالینی، دستیابی به تشخیص صحیح است. برای صدمات منیسک‌های زانو، تست‌های بالینی متعدد با ارزش‌های تشخیصی متفاوت وجود دارند. هدف از این مطاالعه، بررسی ارزش تشخیصی تست تغییر یافته «آگزیال لوودینگ مک موری» بود. مواد و روش‌ها: در این مطالعه مقطعی از نوع تشخیصی، ۱۴۶بیمار (۱۲۰مرد، ۲۶زن) با میانگین ...  بیشتر

4. فراوانی آژنزی پالماریس لونگوس

کیقباد عاشوری؛ علی اکبر اسماعیلی جاه؛ فریور عبدالله‌زاده لاهیجی؛ علی اکبر اسماعیلی جاه؛ سیدمهدی حسینی خامنه؛ فیروز مددی؛ فریور باقری؛ مهدی رحیمی؛ رضا زندی؛ فرشاد صفدری

دوره 9، شماره 1 ، زمستان 1389، صفحه 18-21

http://dx.doi.org/10.22034/ijos.2020.121023

چکیده
  پیش‌زمینه: گزارش‌های متفاوتی از شیوع آژنزی پالماریس لونگوس (Palmaris Longus) از ۵/۱تا ۶۰درصد و عوامل مختلف مؤثر بر شیوع آن در متون وجود دارد. هدف از این تحقیق، تعیین شیوع آژنزی پالماریس لونگوس و عوامل مرتبط با آن بود. مواد و روش‌ها: این تحقیق به روش توصیفی برروی ۱۰۰۸ نفر در طی ۶ماه در یکی از مراکز آموزشی درمانی تهران انجام شد. آژنزی پالماریس ...  بیشتر

5. بررسی تاثیر سلکوکسیب بر توانبخشی بیماران پس از جراحی آرتروسکوپیک رباط متقاطع جلویی

محمدرضا فراهانچی برادران؛ سید مرتضی کاظمی؛ سید مهدی حسینی خامنه؛ سید محمد جزایری؛ فیروز مددی؛ کیقباد عاشوری؛ کتایون کاظمی؛ رضا زندی؛ فرشاد صفدری

دوره 9، شماره 1 ، زمستان 1389، صفحه 22-27

http://dx.doi.org/10.22034/ijos.2020.121024

چکیده
  پیش‌زمینه: بازسازی آرتروسکوپیک رباط متقاطع جلویی یکی از اعمال جراحی شایع در ارتوپدی است. از سوی دیگر گزارش‌هایی در مورد اثرات مثبت استفاده از داروهای بازدارندهcox-2 پس از جراحی وجود دارد. هدف از انجام مطالعه حاضر، بررسی نتایج استفاده از سلکوکسیب بر درد، دامنه حرکتی و توانایی تحمل وزن پس از بازسازی آرتروسکوپیک رباط متقاطع جلویی بود. ...  بیشتر

6. درمان پارگی‌های غیرقابل ترمیم روتاتورکاف با پاک‌سازی فضای ساب‌آکرومیال، قطع تاندون بای‌سپس و تراشیدن توبروزیته به روش آرتروسکوپ

حمیدرضا اصلانی؛ امین کریمی؛ زهره زعفرانی

دوره 9، شماره 1 ، زمستان 1389، صفحه 28-33

http://dx.doi.org/10.22034/ijos.2020.121025

چکیده
  پیش‌زمینه‌: در درمان پارگی‌های وسیع و غیرقابل ترمیم روتاتورکاف، دبریدمان فضای زیر آکرومیون و تراشیدن توبروزیته، روش درمانی جدیدی است که با آرتروسکوپی نیز قابل انجام است. در این مطالعه، نتایج کوتاه‌مدت این درمان در تعدادی بیمار بررسی گردید. مواد و روش‌ها: در یک مطالعه آینده‌نگر، طی مدت 2 سال، ۸ بیمار با پارگی وسیع و غیرقابل ترمیم ...  بیشتر

7. دررفتگی دوطرفه و غیرقرینه مفصل ران (گزارش یک مورد)

مهران سلیمانها؛ کامران اسدی؛ حسین اتحاد؛ محسن وحید؛ علی کریمی؛ رویا مقدم؛ زهرا حق‌پرست قدیم لیمودهی

دوره 9، شماره 1 ، زمستان 1389، صفحه 34-37

http://dx.doi.org/10.22034/ijos.2020.121026

چکیده
  درمان دررفتگی مفصل ران به‌دنبال تروما یک فوریت ارتوپدی است. به‌علت عوارض جدی آن، هرگونه اقدام جهت تشخیص و درمان سریع این دررفتگی باید انجام گیرد. دررفتگی دو طرفه مفصل ران یک حادثه نادر و دررفتگی دو طرفه به‌صورت نامتقارن، بسیار نامحتمل است. در این گزارش یک پسر 17 ساله که به‌دنبال تصادف دچار دررفتگی نامتقارن مفصل ران، بدون شکستگی استخوانی ...  بیشتر