نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

دانشگاه علوم پزشکی گیلان

چکیده

چکیده
مقدمه: جوش نخوردن یا تأخیر در جوش خوردن یکی از مشکلات شناخته شده پس از جراحی شکستگی استخوان‌های بلند است. در این مطالعه هدف بررسی زمان جوش خوردن درشکستگی‌های بستة شفت فمور در بیماران سیگاری و غیرسیگاری به دنبال جااندازی  باز و ثابت‌سازی داخلی با پلاک و نیل اینترامدولاری است.
 مواد و روش‌ها: در یک مطالعة کوهورت، بیماران به صورت داوطلبانه به دو گروه سیگاری و غیرسیگاری با شکستگی بستة عرضی استخوان شفت فمور تقسیم شدند. در این مطالعه مصرف 6 نخ سیگار یا بیشتر در روز به عنوان معیار سیگاری بودن تعریف شد. درمان بر اساس تمایل بیمار و نه سیگاری بودن یا نبودن بیمار انجام شد. بیماران به مدت یک سال از نظر جوش خوردن به صورت بالینی و رادیولوژیکی پی‌گیری و بررسی شدند. پس از جمع‌آوری داده‌ها، اطلاعات وارد نرم افزار SPSS نسخة 19 شد و مورد تحلیل قرار گرفت.
یافته‌های پژوهش :در مطالعة ما 220 بیمار بررسی شدند (110 بیمار سیگاری و 110 بیمار غیرسیگاری). درصد بیشتری از مراجعان با شکستگی بستة شفت فمور را مردان (7/79%) تشکیل می‌دادند. میانگین سنی مراجعان با شکستگی بستة شفت فمور برابر 93/16±78/32 سال بود. ارتباط آماری معنی‌داری بین وضعیت جوش‌خوردگی استخوان در درمان با پلاک و نیل‌اینترامدولاری در ارتباط با مصرف سیگار دیده شد (004/0p=). در حالی که تمام افراد غیرسیگاری تا انتهای 180 روز پس از جراحی، دارای استخوان جوش‌خورده بودند (100%). در گروه درمان شده با پلاک 1/74 درصد و در گروه درمان شده با نیل‌اینترامدولاری 8/78 درصد از بیماران فقط سیگاری مورد مطالعه تا انتهای 180 روز پس از جراحی دارای استخوان جوش‌خورده بودند (234/0p=). همچنین ارتباط آماری معنی‌داری بین وضعیت دیرجوش‌خوردگی استخوان در درمان با پلاک و اینترامدولاری نیل در بیماران فقط سیگاری دیده شد (04/0P=).
نتیجه‌گیری: وضعیت درمان و عملکرد در بیماران سیگاری بدتر از بیماران غیرسیگاری است و بیماران سیگاری نیاز به دورة پی‌گیری بیشتری دارند. همچنین به نظر می‌رسد روش نیل‌اینترامدولاری در بیماران سیگاری با شکستگی بستة شفت فمور، منجر به تأخیر کمتر جوش‌خوردگی شود.
 

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

The Healing Time of Closed Femoral Shaft Fractures in Smokers and Non-Smokers Following Open Reduction and Internal Fixation with Plate and Intramedullary Nail

نویسندگان [English]

  • A Salari
  • M Soleymanha
  • Dalaleh Khosousi
  • K Ezzati

چکیده [English]

Abstract
Introduction: Non-union or delayed union after long bone fracture surgery is very common. This study aimed at evaluating the healing time of closed femoral shaft fractures in smokers and non-smokers following open reduction and internal fixation with plate and intramedullary nailing.
Methods: In a cohort study, patients were divided into two groups of smokers and non-smokers with closed transverse fracture of the femoral shaft bone. The patients who smoked 6 or more cigarettes per day were considered as smoker. Treatment method was based on the patient's preference and not based on being smoker or not. Patients were followed up for one year for clinical and radiological examinations on the status of the union. The collected data were analyzed using SPSS software version 19.
Results: In our study, 220 patients were studied (110 smokers and 110 non-smokers). Most of the patients with closed femoral shaft fractures were men (79.7%). Their mean age was 32.78± 16.93 years. There was a statistically significant relationship between the bone healing in treatment with plate and intramedullary nailing in smokers (P = 0.004). All non-smokers had union (100%), 74.1% in the group treated with plate had union and 78.8% in the group treated with intramedullary nailing had union, respectively (P = 0.234) 180 days after surgery. There was also a statistically significant association between delayed union in plate treatment and intramedullary nailing in patients who smoked (P = 0.04).
Conclusion: The treatment and daily function of smokers is usually worse than non-smokers and needs longer follow-up. It seems that the intramedullary nailing in smokers with closed femoral shaft fracture leads to more delayed union.

کلیدواژه‌ها [English]

  • smoking
  • Fracture Healing
  • Femoral fractures
  • Fracture fixation internal
  • Open Fracture Reduction